W Wielki Czwartek w katedrze sosnowieckiej przeżywaliśmy tajemnicę Wieczernika – noc, w której rodzi się Eucharystia, kapłaństwo i przykazanie miłości. Jak przypomniał bp Artur Ważny, słowa Jezusa: „Gorąco pragnąłem spożywać tę Paschę z wami” odsłaniają Jego pragnienie bliskości z człowiekiem – pragnienie, które wciąż realizuje się w Kościele
Szczególnie wymownym znakiem tegorocznej liturgii był gest obmycia nóg dwunastu kandydatom na szafarzy nadzwyczajnych Komunii Świętej. Nie była to przypadkowa liczba. Właśnie w tym roku dwunastu mężczyzn przygotowuje się do przyjęcia tej posługi. Ten znak prowadzi nas wprost do Wieczernika i przypomina, że każda posługa w Kościele rodzi się ze spotkania z Chrystusem, który pochyla się nad człowiekiem.
Obmycie nóg to nie tylko symbol pokory – to konkretna szkoła służby. Kandydaci, którzy wkrótce staną przy ołtarzu i będą zanosić Eucharystię chorym oraz starszym, uczą się tej samej postawy, którą pokazał Jezus. Tak jak On uklęknął przed uczniami, tak oni będą pochylać się nad tymi, którzy najbardziej potrzebują obecności i bliskości Pana.
Wielki Czwartek jest pamiątką ustanowienia Eucharystii – tajemnicy, przy której jako szafarze jesteśmy tak blisko. To właśnie tę żywą obecność Chrystusa niesiemy później do domów chorych i starszych. W tym świetle gest obmycia nóg nabiera jeszcze głębszego znaczenia – staje się obrazem tej samej służby, którą realizujemy na co dzień.
Cieszymy się, że grono szafarzy nadzwyczajnych w naszej diecezji wciąż się powiększa. To znak żywego Kościoła, który odpowiada na potrzeby wiernych i troszczy się o tych, którzy nie mogą uczestniczyć w liturgii w świątyni.
Otaczamy modlitwą zarówno kandydatów, jak i wszystkich szafarzy nadzwyczajnych, prosząc, aby ich posługa była zawsze wiernym odbiciem miłości Chrystusa – pokornej, cichej i oddanej do końca.
Wieczernik trwa. Trwa w Eucharystii i w każdym geście miłości. A my – jako szafarze i kandydaci – jesteśmy zaproszeni, by w tej tajemnicy uczestniczyć całym swoim życiem.
(Źródło – Diecezja Sosnowiecka)